Elke maand pakken honderden jonge vrouwen hun koffers. Met betraande ogen nemen ze afscheid van hun vriendinnen en stappen op de bus bij het Noord-Pattaya station. De belofte is altijd dezelfde: "Dit was de laatste keer. Ik ga terug naar het dorp. Ik ga trouwen, een 'normaal' leven leiden en een goede vrouw zijn."
Ze noemen het de Great Escape. Maar voor de meesten is het slechts een retourtje. Welkom bij de omgekeerde cultuurshock van de industrie—de stille, meedogenloze zwaartekracht van de neonlichten die hen terugzuigt, precies op het moment dat ze denken dat ze vrij zijn.
1. Central Festival versus de Rijstvelden
De eerste barst in de droom ontstaat meestal in een kleine, klamme keuken in de Isaan. De dochter probeert wanhopig aan haar moeder uit te leggen dat ze niet "gemaakt is voor dit leven".
"Mam, je begrijpt het niet! Ik heb Central Festival nodig. Ik heb de Big C en de Lotus nodig. Ik wil over schone vloeren lopen in de airconditioning, niet tot mijn knieën in de modder staan!"
Voor haar is het glimmende winkelcentrum het enige symbool van beschaving en waardigheid dat ze nog heeft. Voor haar moeder is het pure ijdelheid. De moeder kijkt haar aan met kille, emotieloze ogen en snijdt diep: "Je reizen om de stad te 'veroveren' betekenen niets. Je vertrekt jagend op een droom en komt elke twee jaar terug met niets anders dan weer een vaderloze baby. Wie gaat hen voeden? Ik en dit veld weer?"
2. High Heels en Waterbuffels
De moeder heeft gelijk over één ding: door een rijstveld paraderen op naaldhakken en in een micro-jurkje van een Terminal 21-boetiek is een recept voor een ramp. Het ziet er belachelijk uit. De buren fluisteren en de lokale waterbuffels zijn totaal niet onder de indruk van haar professionele make-up.
In het dorp is ze "te veel" voor iedereen. Te gepolijst, te luid, te gewend aan het snelle tempo. Ze probeert "normaal" te doen, maar de rekenmachine in haar hoofd stopt nooit: Ik heb net met een week lang onkruid wieden minder verdiend dan met één enkele 'lady drink' op Walking Street.
3. De Afkickverschijnselen van het Snelle Geld
Het gaat niet alleen om het bedrag; het gaat om de snelheid. In de industrie is de oplossing voor een rekening van 2.000 Baht simpel: je zet je masker op, gaat naar je werk, en tegen middernacht heb je het geld.
Thuis vereist diezelfde 2.000 Baht rugbrekende arbeid onder een verzengende zon die geen boodschap heeft aan je huidverzorgingsroutine. Plotseling ziet de "stabiele" Thaise echtgenoot er niet meer uit als een redder, maar als een gevangenisbewaarder in een leven van eeuwige armoede.
4. De Terugkeer van de Verloren Dochter
Rond de vierde week beginnen de telefoontjes. Ze belt haar "zusjes" op Soi 6.
"Is het druk?" "Wie is de nieuwe Mamasan?" "Ik mis onze Mookata na de dienst..."
De transformatie is voltooid. Het busticket is geboekt. Ze liegt tegen haar moeder: ze heeft "een baan gevonden in een luxe hotel" of gaat "een klein bedrijfje starten". Wanneer ze in Pattaya uit de bus stapt, inhaleert ze de vochtige, naar uitlaatgassen ruikende lucht alsof het pure zuurstof is.
Binnen twee uur zit ze weer in de make-upstoel. Ze is weer thuis. Niet het huis waar ze van droomde, maar het enige huis dat nog logisch aanvoelt.
